معماری پایدار چیست؟

به گزارش اخبار ساختمان، معماری پایدار دارای مزایا و بدی هایی است که در این مقاله از سایت معماریان مگ به آن اشاره کرده ایم.

مقدمه ای بر معماری پایدار

معماری پایدار یکی از سبک های معماری سازه های مختلف است که اصول و استانداردهای آن در راستای مراقبت و محافظت از منابع طبیعی تدوین شده است. در معماری پایدار سعی می شود انرژی مورد نیاز از طریق منابع طبیعی تامین شده تا آلایندگی ای متوجه محیط نشود.

این نوع معماری برای طرفداران محیط زیست یک سبک رویایی است چرا که باعث کاهش اثرات زیان بار سازه های شهری است و به پاکیزگی محیط زیست کمک می کند. معماری پایدار علاوه بر مزایا و فوایدی که برای همگان به دنبال دارد، مضراتی نیز را برای کسانی که از آن استفاده می کنند به همراه دارد. در این مطلب از معماریان مگ به بررسی معماری پایدار و ویژگی های مثبت و منفی‌ آن پرداخته ایم. با مطالعه این مطلب به صورت کامل، با سبک معماری پایدار آشنا خواهید شد؛ پس تا پایان همراه ما باشید.

معماری پایدار چه هدفی را دنبال می کند؟

معماری پایدار که تشابه زیادی با معماری سازگار با محیط زیست دارد، هدفی مشابه با این نوع از معماری را دنبال می کند. علم معماری به ساخت و طراحی سازه های جدید می پردازد و این کار توسط معماران مختلف از سراسر جهان انجام می شود. هدف از ساخت سازه ها در اغلب موارد ایجاد فضا جهت انجام یک کار است؛ اما در معماری پایدار هدف گسترده تر و پیچیده تر است. در معماری پایدار، معماران می بایست موارد گسترده تر و جامع تری را در نظر بگیرند. برخی از مهم ترین مواردی‌ که در معماری پایدار مورد توجه قرار می گیرد عبارت است از:

* کاهش آلایندگی و تولید مواد ناسازگار با محیط زیست
* تولید و دریافت انرژی از منابع طبیعی به صورت مستقیم
* مدیریت منابع طبیعی غیرقابل تجدید
* بازیافت مجدد انرژی و استفاده از پسماندها
* و مواردی از این قبیل

با نگاهی کلی به این موارد خواهیم دانست معماری پایدار به دنبال ایجاد محیطی پایدار برای زندگی است.

معماران سبک پایدار

معمارانی که به دنبال استفاده از سبک معماری پایدار می باشند، در مرحله اول می بایست پشتوانه اقتصادی خوبی داشته باشند؛ چراکه طراحی، اجرا و بهره برداری از سازه هایی با معماری پایدار، کار آسان و کم هزینه ای نیست. معماری پایدار یک شاخه از معماری است و خود به صورت مستقل عمل نمی کند. بنابراین اصول مشترک یکسانی با معماری ساده داشته و معماران مختلفی‌ می توانند از آن استفاده نمایند.

این معماران می‌توانند به سادگی این اهداف را با ترکیب کردن آن‌ها در ساختارهای معماری و ساختمان انجام دهند. از جمله کارهایی که معماران و مهندسین ساخت و ساز در راستای‌ رسیدن به معماری پایدار انجام می دهنت، عبارتند از:

تبدیل زیر ساخت های قدیمی به پروژه های معماری پایدار با کمک بازیافت و استفاده مجدد از مواد و زیر ساخت های موجود؛ به گونه ای که این زیر ساخت ها با کمی تغییر می تواند باعث افزایش عمر سازه و کاهش تولید زباله و هدررفت انرژی شود. با کمک ترکیبات آلی، می توان به این خواست رسید و به نتایج مطلوبی دست پیدا کرد.

هدف مهم دیگری که در معماری پایدار مورد توجه قرار می گیرد، بهره وری انرژی است. بهره وری انرژی به معنی به حداقل رساندن انرژی مورد نیاز این سازه هاست. این هدف، به کمک استفاده از پنل های خورشیدی و نصب سیستم های گرمایشی و سرمایشی در تابستان و زمستان به دست می آید. جهت رسیدن به این هدف، ممکن است هزینه زیادی صرف شود اما با بهره برداری از آن، این هزینه ها در قالب صرفه جویی انرژی جبران خواهد شد.

از دیگر اهداف معماری پایدار، بکارگیری توالت هایی است که بدون دخالت سیستم فاضلاب شهری، به دفع ضایعات می پردازد. این ضایعات به کمک روش های نوینی که محققان ارائه کرده اند، طی فرآیندی به کودهای مورد استفاده در باغ و برای گیاهان استفاده می شوند. در صورت بکارگیری این ایده و رسیدن به این هدف، می توان امیدوار بود با صرف هزینه های کم، ضایعاتی که از توالت ها دفع می شود به صورت مواد قابل استفاده مورد بهره وری قرار بگیرد. از این ایده در کشورهای مختلف اروپایی و آسیایی استفاده شده است و نتایج خوبی را نیز به همراه داشته است.

حداکثر استفاده از منابع طبیعی و به حداقل رساندن هزینه ها، همان چیزی است که در معماری پایدار مورد توجه قرار می گیرد. این هدف با نصب توربین های بادی روی سقف، استفاده از پانل های خورشیدی روی سقف و دیوارها، استفاده از درختان و گیاهان در تمام قسمت سازه و استفاده از عایق های مناسب جهت تنظیم دمای محیط به نتیجه می رسد.

معماری پایدار چه مزیت هایی دارد؟

معماری پایدار دارای فواید فراوانی است؛ زیرا این سبک معماری می‌تواند به کاهش آلودگی و ایجاد محیطی پایدار برای زندگی که سالم و با دوام باشد، کمک کند.

به علاوه، در معماری پایدار حداقل صرف منابع در کنار استفاده حداکثری از آن ها مهم است. از این رو دیگر مزیت معماری پایدار را می توان حفظ منابع طبیعی مثل آب، برق، گاز و سوخت اشاره کرد. بهبود کیفیت هوای محیط و ایجاد فضایی پاک تر و سالم تر در داخل و خارج از سازه نیز سکی دیگر از فواید معماری پایدار است. این فایده با کمک گیاهانی که در تمام قسمت های سازه از جمله گیاهان آپارتمانی داخل سازه و درختانی که در خارج از محیط داخلی کاشته می شوند و همچنین استفاده از سیستم تهویه در طبقات مختلف به دست می آید.

کاهش هزینه ها، از دیگر مزایای معماری پایدار است. استفاده از پنل های خورشیدی برق موردنیاز سازه را تامین کرده و از این جهت به کاهش هزینه ها کمک کند. همچنین در بسیار از کشورهای جهان، ساختمان هایی که از معماری پایدار استفاده کرده باشند، در پایان سال شامل تخفیفات مالیاتی خوبی می شوند.

استفاده از معماری پایدار در سازه های مسکونی به نشاط و شادابی بیشتر ساکنین منجر شده و در سازه های اداری، می تواند افزایش کارایی پرسنل و کارمندان را به همراه داشته باشد و فضایی مناسب را برای کار و فعالیت ایجاد کند. همچنین به کمک معماری پایدار، نور و میزان دمای محیط بدون استفاده از تکنولوژی های هزینه بر، قابل کنترل است.

معماری پایدار چه معایبی دارد؟

معماری پایدار برای بسیاری از افراد از جمله طرفداران معماری سبز و سازگار با محیط زیست، یک پدیده بسیار خوب‌ است. اما این پدیده بدی هایی را در کنار خوبی های سرشارش برای ما به همراه دارد. جنگل زدایی و کاهش فضاهای سبز، یکی از این مشکلات است؛ اما مشکلات اقتصادی و هزینه های فراوانی که این سبک از معماری برای کارفرمایان به همراه دارد، بزرگ ترین ایراد آن است.

طراحی، ساخت و بهره برداری از یک پروژه معماری پایدار نیازمند سرمایه گذاری و صرف هزینه های بسیاری است. همین موضوع باعث شده این نوع معماری مورد اقبال کارفرمایان قرار نگیرد. علاوه بر هزینه های ساخت و بهره برداری این پروژه ها، برای نگهداری و استفاده از ایده هایی مثل سیستم تهویه، سیستم آبیاری درختان و گیاهان، سیستم تولید و توزیع برق و غیره هزینه های زیادی را می طلبد. از این رو، در کشورهای صنعتی از این معماری کمتر استفاده می کنند.